Πρόχειρο έπιπλο - Πρόχειρη μεταμόρφωση!

   Αν και δεν είμαι φαν των γνωστών γερμανικών s/m, όταν έπεσε στα χέρια μου ένα διαφημιστικό τους που μεταξύ των άλλων είχε μια συρταριέρα δεν μπόρεσα να αντισταθώ! Οι διαστάσεις της ήταν τέλειες για τον κάπως περιορισμένο χώρο μου και η τιμή της πολύ δελεαστική! Κατά τα άλλα βέβαια ήταν ένα μάλλον αδιάφορο (προς το άσχημο θα έλεγα κιόλας) έπιπλο! Έψαξα λοιπόν για μια όμορφη χαρτοπετσέτα και όταν τη βρήκα πήρα ψαλίδι, πινέλο, κόλλα και ιδού!

    Δεν ήμουν σίγουρη βέβαια ότι η κόλλα θα έπιανε πάνω στο επιπλάκι μου, αλλά αποφάσισα να το δοκιμάσω πριν καταφύγω στην επόμενη λύση που θα ήταν κάποιο διακοσμητικό αυτοκόλλητο! Στην αρχική του μορφή πάντως δε θα το άφηνα με τίποτα!

Κάτι παλιό!

     Με αφορμή το γάμο, έγινε στο πατρικό μου σούπερ-απίστευτη γενική καθαριότητα! Άδειασαν και ξαναγέμισαν ντουλάπια, ντουλαπάκια, ράφια και ραφάκια! Και έτσι κατέβηκαν και από το σύνθετο του σαλονιού τρία δεντράκια που είχα φτιάξει πριν 7-8 χρόνια! Οπότε βρέθηκε και η ευκαιρία να τα φωτογραφήσω και να σας τα δείξω.

Εδώ την ώρα που κατεβαίνουν, πάνω στη σκάλα!

Εδώ επίσημα πάνω στο λουστραρισμένο έπιπλο!

Και εδώ στη κουζίνα που κάθησαν να χαλαρώσουν λίγο!

Ε, δεν τα παρεξηγείς... τόσα χρόνια στα επίσημα!

Τα δύο πρώτα δεντράκια είναι φτιαγμένα ακριβώς με τον τρόπο που έχουμε πει εδώ και εδώ! Και είναι και αρκετά μεγάλα! Γύρω στους 35 πόντους ύψος και περίπου 180 κλαδιά το καθένα!

Στο τρίτο με το χάλκινο σύρμα οι κλώνοι που αποτελούνται από τρία κλαδάκια ο καθένας δεν ενώνονται ανά τρία για να σχηματίσουν πιο χοντρά κλαδιά αλλά το ένα κάτω από το άλλο για να δώσουν στο δεντράκι τη μορφή της ιτιάς! Και μη μου πείτε ότι δεν φαίνεται!

Δες το σιδέρωμα με άλλο μάτι! Πατέντα Νο2!

Πριν από αρκετό καιρό σας είχα δείξει την Πατέντα Νο 1 ζωγραφικής για άσχετους (σαν και του λόγου μου δηλαδή) εδώ.

Τώρα ήρθε η ώρα να ασχοληθούμε με μεγαλύτερες επιφάνειες! Να ξεδιπλώσουμε οοοοόλο μας το ταλέντο!

Θα χρειαστούμε: έναν καμβά, κηρομπογιές, λαδόκολλα και το ηλεκτρικό σίδερο! 

Ναι! Λαδόκολλα ψησίματος και σίδερο σιδερώματος!

Βάζουμε το σίδερο στην πρίζα (μη γελάτε, είναι σημαντικό βήμα) και ξαπλώνουμε τον καμβά σε ένα τραπέζι, στο πάτωμα ή όπου βολεύει αρκεί να είναι κοντά στο σίδερο!

Παίρνουμε τις κηρομπογιές και με ένα μαχαίρι ή χαρτοκόπτη τις ξύνουμε πάνω στον καμβά!

Όσα χρώματα θέλουμε, σε όση ποσότητα θέλουμε! Αφού γεμίσουμε ξύσματα τον καμβά (και ό,τι υπάρχει τριγύρω!)  κόβουμε ένα κομμάτι λαδόκολλας να σκεπάζει τον καμβά και το απλώνουμε από πάνω! Και τώρα σιδερώνουμε! Με αργές κινήσεις και προσεχτικά, μέχρι να λιώσουν τα ξύσματα!

Τέλος, σηκώνουμε σιγά - σιγά τη λαδόκολλα και κοιτάμε εκστασιασμένοι το έργο τέχνης που μόλις δημιουργήσαμε!

 

Μικρό μυστικό! 

Αν θέλουμε να δημιουργήσουμε και κάποιο σχήμα, όπως εδώ την καρδούλα, κόβουμε ένα χαρτί με το σχήμα αυτό και το κολλάμε στον καμβά πριν αρχίσουμε να τρίβουμε τις κηρομπογιές! 

Και άλλο μικρό μυστικό! 

Στη λαδόκολλα θα μείνουν υπολέιμματα από τις μπογιές. Αν την σιδερώσουμε πάνω σε άλλο καμβά θα έχουμε ακόμη έναν πίνακα!!! Η χαρά του τεμπέλη καλλιτέχνη!

Σας φιλώ και σας ευχαριστώ!

 

Με μπουκάλια, βάζα και ένα σπρέυ...

...διακόσμησα τη βεράντα μου για τις μέρες του γάμου! 

Τα αγαπημένα άδεια μπουκάλια από μπύρα, κρασί ή ό,τι πίνει ο καθένας τέλος πάντων, βάφτηκαν με άσπρο σπρέυ, στολίστηκαν με ένα λουλουδάκι το καθένα

 

Making of... του γάμου!!!

   Το έκανα και αυτό! Παντρεύτηκα! Και το απόλαυσα πραγματικά! Περάσαμε υπέροχα και διασκεδάσαμε μέχρι πρωίας! Λένε ότι οι περισσότερες νύφες είναι αγχωμένες και ανυπομονούν να περάσει η μέρα.... Τι να σας πω... Εγώ πάντως, ίσα που το ξανακάνω!!! Και χωρίς να αλλάξω τίποτα! 

     Εντάξει ίσως να έφτιαχνα μόνη μου τις μπομπονιέρες και αυτό αν ήταν διαφορετικές οι συνθήκες. Διότι και τώρα θα ήθελα αλλά τα ωράρια της εργασίας είναι απαγορευτικά για τόσο "μεγαλεπήβολα" σχέδια... Τέλως πάντων... 

    Στόλισα όμως μόνη μου δίσκους, καράφες, κεροστάτες και έφτιαξα και τα βραχιολάκια των φιλενάδων μου... Στα μέρη μου τις φίλες της νύφης τις λέμε μπρατίμισσες και συνήθως τη μέρα του γάμου φοράνε κάτι διακριτικό για να ξεχωρίζουν!

Πρώτα τα ευχάριστα!

Περάστε, περάστε! Ανοιχτά είναι! Πως θα μπορούσε άλλωστε! Αφού δεχόμαστε ευχές!

Πάρτε ένα γλυκάκι!

Πάρτε και τη χαρτοπετσέτα σας!

Και άμα καταλάβατε γιατί κερνάω να σας ευχηθώ...
και στα δικά σας...
και στα παιδιά σας...
και στα εγγόνια σας...

Και να σας δώσω και τις μπομπονιέρες σας!

Η επιστροφή της Άσωτης!

Ένταξει, είπαμε, ήταν καλοκαίρι...
Έντάξει, είπαμε, να το ρίξουμε λίγο στο σορολόπ...
Να χαλαρώσουμε και να γεμίσουμε μπαταρίες...
Να ασχοληθούμε λίγο και με κάποια προσωπικά θεματάκια (λίαν συντόμως φωτογραφικό υλικό και κάποιες λεπτομέριες!)...

(μικρό δειγματάκι)

Αλλά εγώ το έβγαλα από τα μάτια!!!
Αυτό δεν είναι απουσία...
Αυτό είναι μένω στην ίδια τάξη!
Θα προσπαθήσω να συμμαζευτώ και να είμαι επιμελής!
Καλό Φθινόπωρο να έχουμε! Και να τα λέμε συχνά!

Καλοκαιρινή ραστώνη!*

  *Ραστώνη: έλλειψη δραστηριότητας, τρυφηλότητα, μαλθακότητα, ραθυμία, τεμπελιά (που λέει και το Βικιλεξικό)

     Η κουζίνα μου πάντως παράπονα δεν κάνει! Όλο αυτήν στολίζω με τα ελάχιστα πραγματάκια που φτιάχνω! Μια ξύλινη θήκη για τις κουτάλες και ένα παλιό ξύλο κοπής ντύθηκαν από ένα κλαδί ελιάς! Τα έβαψα λίγο με ακρυλικά και τα πέρασα και με ένα σπρέι για να γίνουν πιο ανθεκτικά στις υψηλές θερμοκρασίες, τους υδρατμούς και τα λάδια, αφού στολίζουν τον πάγκο της κουζίνας, δεξιά και αριστερά της ηλεκτρικής κουζίνας!

     Εντάξει, ξέρω, το ξύλο βγήκε λίγο πιο επιτυχημένο από τη θήκη! Και βγήκε και ίσιο στη φωτογραφία! Αλλά, νομίζω, ότι η κεντρική ιδέα έγινε αντιληπτή!
   
     Εύχομαι να είστε σε όμορφα μέρη, με όμορφες παρέες και να περνάτε όμορφες στιγμές καλοκαιρινής ραστώνης! Φιλιά!

Και πίνω μπύρες!

Και τα μπουκάλια τα κρατάω και βγάζω πάνω τους το καλλιτεχνικό μου ταμπεραμέντο! Κάποτε σας είχα πει ότι δε θα ντραπώ να σας δείξω τις "ικανότητες" μου στη ζωγραφική! Ορίστε λοιπόν! Ούτε ένα, ούτε δύο, ούτε τρία! Τέσσερα μπουκάλια μπύρας, ένα για κάθε ραφάκι στα ντουλάπια της κουζίνας μου! Σε αυτά με το τζάμι ε, να φαίνονται!!!

    Αυτά τα ολίγα! Με τόση ζέστη δεν είμαστε για πολλά! Καλό Σ/Κ με βουτιές εύχομαι!

Ένα δεντράκι, σκέτο κόσμημα!

    Καιρό έχω να σας δείξω κάποιο από τα δεντράκια μου! Λίγο η έλλειψη χρόνου, λίγο που παρασέρνομαι από όλα αυτά που βλέπω στα blog σας και δοκιμάζω καινούρια πράγματα, τα παραμέλησα! Θα σας δείξω όμως σήμερα κάτι διαφορετικό! Έχω πει πολλές φορές ότι δεν είμαι καθόλου του κοσμήματος, δεν φοράω σχεδόν τίποτα σε καθημερινή βάση και όταν είναι να πάω κάπου "καλά", προσπαθώ να βρω που έχω εκείνα τα σκουλαρίκια που ταιριάζουν ή εκείνο το βραχιόλι που είναι πολύ ωραίο και ότι πρέπει για την περίσταση! Μικρή έφτιαχνα ασυστόλως βραχιολάκια, βουτώντας τις κλωστές από τα κεντήματα της μαμάς, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία! Μεγαλώνοντας το μοναδικό κόσμημα που έφτιαξα είναι αυτό το μενταγιόν! Από σύρματα, φυσικά!

   

     Δεν το εμπνεύστηκα μόνη μου, βέβαια! Ψάχνοντας πριν 2-3 χρόνια (χθες - προχθές δηλαδή) διάφορα βιντεάκια για κατασκευές στο Youtube βρήκα και κάποια που παρουσίαζαν αντίστοιχα κοσμήματα, είπα να το δοκιμάσω και να το αποτέλεσμα! Ομολογώ ότι μου άρεσε αρκετά! Και το φόρεσα κιόλας κάποιες φορές στην αρχή! Από τότε κοσμεί κυρίως το εσωτερικό της μπουζουτιέρας μου και περιμένει υπομονέτικα πότε θα το ξεθάψω! Όπως όλα τα υπόλοιπα κοσμηματάκια μου!